غربت

تا افق های دور دوست دارم

که سفر از فصل تو آغاز کردم         و در عشق تو خاتمه یافتم

ای یگانه آشنای عشق من            تا ابد به یادت هستم و عاشقانه می پرستمت...

اگر روزی رفیق مهربان                   آید به دیدارم بگو

در سایه ی حسرت شبی جان دادم و مردم

                                      اشک در چشمان من طوفان غم دارد 

                                                        ولی  

                                     خنده بر لب می زنم تا کی نداند راز من

وقتی میشی نیاز من اگر نباشی پیش من

اشکای چشمامو ببین که می ریزه به پای تو

                                                                 بازم که بی قرارمو دلواپس نگاه تو

                                                                  تموم هستی منی بمون همیشه پیش من

اگر شدم عاشق تو نزار که بی تاب بمونم

لالایی شبام تویی نزار که بی تاب بمونم

                                                               دارم برات شعر می خونمشاید به یاد من باشی

                                                               دوستت دارم خیلی کمه ولی جز این چیزی نبود

واژه ها رو ولش کنیم عشقمو از چشام بخون

چقدر جالبه که:

1.تا وقتي مريض نشي کسي برات گل نمياره.

 2.تا فرياد نزني کسي به ‏طرفت بر نميگرده.

 3. تا گريه نکني کسي نوازشت نميکنه.

4.تا قصد رفتن نکني کسي به ‏ديدنت نمياد

و در آخر تا وقتي نميري کسي تو رو نمي بخشه

به كوه گفتم عشق چيست؟! لرزيد

به ابر گفتم عشق چيست؟! باريد

به باد گفتم عشق چيست؟! وزيد

به پروانه گفتم عشق چيست؟! ناليد

به گل گفتم عشق چيست؟! پرپر شد

به انسان گفتم عشق چيست؟!

اشك از ديدگانش جاري شد و گفت:

دیوانگیست!!!

 بخدا دوستت دارم اما روم نمی شه بهت بگم گلم

خدایا کمکم کن